هرکسی که روانشناسی می خونه آرزو داره که یه روز بتونه در یکی از بهترین دانشگاههای دنیا ادامه تحصیل بده.خب این موضوع هم طبیعیه که 100% اون دانشگاه مورد نظر توی آمریکا باشه یا کانادا!

هرساله تعداد زیادی دانشجوی ایرانی به امید دریافت بورس تحصیلی از دانشگاههای معتبر دنیا در رشته های مختلف apply می کنن.

اکثر کسانی که به این دانشگاهها درخواست میفرستن دانشجوهایی به غیر از رشته های علوم انسانی هستند، این در حالیه که بیشترین بودجه جهت اعطای بورس تحصیلی در این کشورها به دانشجویانیه که در رشته های علوم انسانی مشغول به تحصیل هستند، این نشونده این موضوعه که درست برعکس ایران، در تمامی کشورهای توسعه یافته و مولد علم در جهان که در صدر اونا آمریکا و کانادا قرار دارند، رشته علوم انسانی در صدر تمامی رشته ها ست.

به این دلیل که اونا معتقدند زیربنای جامعه یا همون بستر اصلی جامعه رو کسانی میسازند که در رشته های انسانی تحصیل کرده باشند. 

روانشناسی هم که یکی از زیرشاخه های اصلی علوم انسانیه از این قاعده مستثنی نیست و در آمریکا بهش خیلی اهمیت داده میشه این موضوع میتونه یه پوان مثبت باشه برای کسایی که میخان توی رشته ی روانشناسی در آمریکای شمالی ادامه تحصیل بدن.

رشته روانشناسی در آمریکا درست برعکس ایران زیر شاخه های زیادی داره، این قدر بدونید که خودش یه دنیاست، ولی در اونجا هم روانشناسی بالینی درست مثل ایران در ردیف نخست گرایشهای روانشناسی قرار داره.

حالا این همه از خوبیهای رشته های علوم انسانی گفتیم یکمی هم از سختیهای کار بگیم.

منظورم از سختی کاملا واضحه، شرایط قبولی و گرفتن بورس در این رشته خیلی خیلی سخت تر از اون چیزیه که قکرشو بکنید.

اما یه چیزی همیشه باید یادتون باشه اعتماد به نفس  تو این زمینه خیلی مهمه، حالا اعتماد به نفس یعنی چی و در این مورد چه طور تعریف میشه؟

منظور من از اعتماد به نفس اینه که شما مدام باید به خودت بگی که مثلا دانشگاه مینه سوتا (که بهترین دانشگاه روانشناسی در دنیاست) سالانه فقط و فقط به یک نفر بورس میده اون یک نفر باید من باشم.

 این موضوع خیلی مهمه که متاسفانه اونطور که من دیدم اکثر دانشجوها این مقوله رو از ذهنشون پاک کردن.


 برای رفتن و ادامه تحصیل در دانشگاههای آمریکا و کانادا باید دارای یه سری شرایط خاص باشین.

تحصیلات در آمریکای شمالی(کانادا و ایالت متحده) به چند دوره مختلف تقسیم میشه:

لیسانس= بچلر

کارشناسی ارشد= مستر

دکترا= پی اچ دی

می بینید که تقسیم بندی بالا کاملا شبیه نظام تحصیلی ایرانه ولی شرایط پذیرش گرفتن در این مقاطع بسیار متفاوته. از نظر من بهترین زمان برای گرفتن پذیرش به شکلی که بورس هم شامل حالتون بشه زمانیه که شما لیسانس رو در ایران گرفته باشین وبرای ادامه تحصیل در مقطع کارشناسی ارشد (مستر) به یکی از دانشگاههای مطلوبتون در این دو کشور درخواست بفرستین. این حالت از نظر من بهترین شکل برای رفتن و ادامه تحصیل در آمریکای شمالیه.

خیلی ازمن می پرسن که چرا یه همچین نظری دارم و علت این امرچیه؟

در جواب این سوال  تنها می تونم بگم که اگر تصمیم داشته باشین دریکی این سه مقطع تحصیلی درس بخونین، در مقطع مستر یا فوق لیسانس  نسبت به مقاطع دیگه کمتر دچار مشکل خواهید شد.

مقطع لیسانس (بچلر)

 حتما اطلاع دارید که هزینه تحصیل در آمریکا بسیار بالاست به نحوی که بعضی خانوادها قبل از بچه دار شدن به جمع آوری پول برای تحصیل بچه شون مشغول میشن. مثلا اگر شما دانشجوی لیسانس یا بچلر باشید دردوران تحصیلی تقریبا هیچ بورسی به شما تعلق نمی گیره. البته میتونید ازوامهای دانشجویی که در اختیار دانشجویان قرار میدن استفاده کنید یا میتونید بعد از شش ماه از آغاز تحصیلتون به صورت پاره وقت در جایی مشغول بکار بشید، اما هنوزم دارم میگم که خیلی نمیتونه جوابگوی هزینه هاتون باشه، پس بهتره که خیلی روش حساب نکنید.

ضمنا هزینه تحصیل در این دوره به طور متوسط سالانه حدود چهل میلیون تومانه، که با یه حساب سر انگشتی میشه فهمید در خوشبینانه ترین حالت با در نظر گرفتن باقی هزینه ها مبلغی در حدود دویست میلیون تومان در دوران کارشناسی(بچلر) باید هزینه کنید.

مقطع دکترا (پی اچ دی)

در مقطع دکترا هم شرایطی خاصی وجود داره، این دوره هم ممکنه برای خیلی ها جالب باشه، تعداد کسانی که  در این دوره از سراسر جهان درخواست میدن خیلی زیاده، این موضوع هم طبیعیه چون دانشگاهها در این مقطع شرایط خیلی خوبی دارند، حتی بعضی از دانشگاهها به صورت کاملا مجانی خونه در اختیار دانشجویان خودشون میذارن. خب اگر آدم یکمی فکر کنه می بینه این صحبت دو وجه داره، صورت اول اینکه دانشگاه مذکور چقدر برای برای دانشجوهاش ارزش قایله و تمامی شرایط رو برای تحصیل اونا به بهترین شکل بوجود آورده ولی اگر بخایم یکمی واقع بین باشیم به این نتیجه میرسیم، این دانشگاه که در کالیفرنیاست محدودیت پذیرش داره(این حرف من به این معنا نیست که بقیه دانشگاهها محدودیت پذیرش ندارند) و شانس آدمایی مثل من تقریبا هیچه!

 طبق آمارهای منتشره از سوی دولت آمریکا در رابطه با دانشجویانی که درمقطع دکترا قبول میشن بیشتر از کشورهایی مثل هند و چین هستند.( از بس زیادن)البته مزاح بود.

 به قول یکی از دوستای عزیزم که در داکوتای شمالی درس می خوند می گفت: هر وقت که در آمریکا به مشکل خوردین و نمی دونستین به کجا مراجعه کنین حتما از دانشجوهای هندی یا چینی کمک بخاین چون اونا همه جا هستن و تمامی این مشکلاتو پشت سر گذاشتن.

 مقطع کارشناسی ارشد (مستر)

برای تحصیل در مقطع کارشناسی ارشد(مستر) در آمریکای شمالی هم مثل بقیه مقاطع تحصیلی باید دارای شرایطی خاص باشین، اما این مقطع از نظر من یه فرقی با بقیه مقاطع حداقل درخصوص رشته روانشناسی داره. اونم اینه که تعداد کسانی که در این مقطع درخواست میدن نسبت به کسایی که در مقطع پی اچ دی درخواست میدن اصلا قابل قیاس هم نیست و علاوه بر اون در بعضی  دانشگاههای آمریکا میشه از مقطع لیسانس مستقیما برای پی اچ دی درخواست داد یعنی اینکه شما برای تحصیل در مقطع دکترا وارد دانشگاه میشین و مدرک فوق لیسانستون رو، در حین تحصیل به شما میدن. تازه در بعضی دانشگاهها رشته ی روانشناسی در مقطع کارشناسی ارشد فقط یک ساله! فکر کنم که این خبر خیلی خوبی بود.

جایگاه و اهمیت زبان برای ادامه تحصیل در خارج از کشور

ازیکی از دوستام که دردانشگاه مریلند درس میخوند خواستم که منو راهنمایی بکنه، به عنوان کسی که تصمیم داره برای ادامه تحصیل به خارج از کشور بره، به من گفت: از نظرمن اول زبان، دوم زبان، سوم کارهایی که انجام دادی مثل فعالیتهای مرتبط با رشته تحصیلی و نمرات درسی.

 این صحبت دوستم اینو به من فهموند که زبان چقدر میتونه به من که متقاضی تحصیل در خارج هستم کمک بکنه، اون حتی روی این موضوع خیلی تاکید داشت که چون من روانشناسی می خونم پس نمره زبانم باید نسبت به بقیه رشته ها خیلی بالاتر باشه.

با حرفش خیلی موافقم چون واقعا حق با اون بود. من جاهای زیادی برای مشاوره تحصیلی تو شهرهای مختلف رفتم و تا میگفتم روانشناسی بالینی می خونم میگفتن حداقل نمره زبان شما باید هشت و نیم باشه، که نسبت به رشته های دیگه مثلا رشته های علوم ریاضی خیلی بالاست چون نمره زبان برای رشته های مهندسی و ریاضی در حد چهارو نیم هم کفایت میکنه. تفاوتش خیلی زیاده نه؟!

در صورتی هم که نمرات درسی تون خیلی بالا نیست خودتونو سرزنش نکنید چون کاریه که شده، ولی تنها راه جبرانش یه نمره زبان خوبه. شما با یه نمره زبان خوب میتونید  کمبود ناشی از پایین بودن نمرهاتونو جبران کنید، اما اگه نمره زبان و معدلتون خیلی بالا نباشه نا خودآگاه یه جو روانی منفی نسبت به درخواست شما ایجاد میشه که کسی به جز شما ضرر نمیکنه.

اجازه بدید یه مثال بزنم، با یه کسی که به دانشگاه جورجیا تک، ایالت آتلانتا درخواست فرستاده بود صحبت میکردم، این بابا همه شرایط رو داشت معدلش هم در حدود هیجده و نیم بود و در یکی از دانشگاههای سراسری  و خیلی معتبر هم درس خونده بود ازش پرسیدم چی شد چرا قبولت نکردن گفت: گفت که نمره زبانم پایین بود و تو امتحان ورودی رد شدم. درست برعکس این بنده خدا کسی رو هم میشناسم که با معدلی نزدیک به چهارده داره تو رشته ایی که دوست داره درس میخونه چون خیلی  خوب تونسته بود از پس امتحان ورودی زبان بر بیاد. اینم در فواید زبان!

 آزمون جی آر ای

برای ادامه تحصیل در دانشگاههای آمریکا علاوه بر داشتن یک نمره زبان خوب، لازمه که امتحان جی آر ای رو به خوبی پشت سر بذارید. در اکثر موسسات و مراکز تحصیلی در آمریکا نمره امتحان جی آر ای در فرآیند پذیرش شما لحاظ خواهد شد. البته قبل از ارایه درخواستتون حتما با دپارتمان رشته مطلوبتون  در دانشگاه این مساله رو چک کنید، چون در برخی از دانشگاهها هم  درست برعکس دسته قبل نمره جی آر ای لحاظ نمیشه.

 جی آر ای در چه رشته هایی برگزار میشه؟

آیا اشخاص خاصی باید این امتحانو پشت سر بگذارند؟

آیا دانشگاهی هم هست که به مدرک جی آرای احتیاج نداشته باشد؟

اصلا جی آر ای چی هست؟

 به چه درد میخوره؟

امتحان جی آر ای فقط در چند رشته برگزار میشه:

روانشناسی

ریاضی

شیمی

کامپیوتر

زیست شناسی

فیزیک

بیوشیمی

زیست شناسی سلولی و ملکولی

ادبیات انگلیسی

امتحان جی آر ای در کل برای کسایی برگزار میشه که در کشورهایی به غیر از کشورهای انگلیسی زبان زندگی کردن و در واقع زبان مادر اونا انگلیسی نبوده، مثل ما ایرانیا.

جی آر ای از چندین بخش مختلف تشکیل شده که مهمترین قسمت اون، برای گرایشهای مختلف روانشناسی بخش مهارت کلامی هست و کلا این امتحان مهارتهای استدلال لفظی،استدلال کمی و نوشتار انتقادی شما رو مورد آزمون قرار میده. روانشناسیا حواسشونو جمع کنن.

تا اونجا که من اطلاع داشتم سه تا دانشگاه از دانشگاههای ایالات متحده امتحان جی آر ای نداشتن البته هنوز نمیدونم که الانم این شرایط تو دارند یا نه! سه ایالت کلرادو، واشنگتن و کالیفرنیا  قبلا جی آر ای نداشتن ولی الان دیگه نمیدونم ان اشالله که هنوزم ندارند.

در مورد اینکه به چه درد میخوره نمی دونم چی باید بگم بهتره بگیم که به چه درد نمیخوره! شما کسی رو فرض کنید که یه دانشجوی ایرانی که روانشناسی خونده و فارغ التحصیل شده و طی تحصیلشم با استدلال کلامی در زبان انگلیسی آشنا نشده و ازطرفی هم در امریکا مشغول بکار شده به نظر شما اون روانشناس میتونه روانشناس خوبی باشه؟ کاملا معلومه، نه! چون نمیتونه بیان و مفهومی رو که در ذهنش هست رو به مراجعش بفهمونه، اینم درمورد جی آر ای.

اعتبار مدارک ایران در کانادا و آمریکا

تمامی موسسات آموزشی  که در ایران با مجوز وزارت علوم فعالیت میکنند از نظر دانشگاههای آمریکای شمالی معتبرند، بعضی هارو من دیدم میگن که مدرک دانشگاه آزاد اونجا معتبر نیست به حرف این دسته از آدما توجه نکنید و با اعتماد به نفس کامل کاریو که احساس میکنید درسته انجام بدید. این آدما خیلی اشتباه میکنن چون فکر میکنن که درس خوندن در دانشگاه آزاد خیلی راحته ولی از این خبر ندارن که استادا چه جوری پوست از کله بچه ها می کنن.

من نزدیک به سه ساله که دارم روی رفتنم کار میکنم و تو دانشگاه آزاد هم روانشناسی بالینی میخونم و با دوستام هم که صحبت میکردم میگفتن نه هیچ فرقی نمی کنه! اینجا کسایی که از دانشگاه آزاد مدرک گرفتن والان دارن درس میخونن تعدادشون خیلی هم کم نیست.

در آخر باید بگم اگر مطلب من غلط املایی یا هر نوع مشکلی داشت من معذرت میخام چون هم خیلی خسته ام و هم کلی مطلب تو ذهنمه که اینجا ننوشتم در کل دیگه ببخشید. امیدوارم همه کسایی که آرزو دارن ادامه تحصیل بدن یه روزی به آرزوشون برسن و مارو هم از یا نبرن.

 



تاريخ : دوشنبه یازدهم مرداد 1389 | 22:45 | نویسنده : امیر احتشام |
.: Weblog Themes By VatanSkin :.